„Kupiłem Ci sukienkę” i inne czerwone flagi, które tak łatwo pomylić z troską w audycji: „Wolny Umysł” Matyldy Kozakiewicz

Przemoc karmi się milczeniem. Rozmowa o sygnałach, które widzimy… i których wolimy nie widzieć.

Są zdania, które brzmią ciepło, a jednak mrożą.
„Kupiłem Ci sukienkę – noś tę, pasuje do mnie.”
„Nie idź dziś do przyjaciółki, przecież mnie kochasz.”
„Daj mi hasła – zaufanie to podstawa.”

Jeśli czujesz, że coś w środku skrzypi, nie ignoruj tego. W gabinecie i na salach warsztatowych codziennie słyszę historie mądrych, zaradnych, odnoszących sukcesy kobiet, które od miesięcy lub lat tłumaczą przemoc „miłością”, „troską”, „złym dniem”. Aż do momentu, kiedy same siebie już nie słyszą. To właśnie o tym rozmawiałam w Polskim Radiu RDC – o czerwonych flagach, które wolimy nazwać różowymi, żeby przetrwać dzień.

Czerwone flagi, które najczęściej „oswajamy”

• Kontrola pod przykrywką troski: wybieranie ubrań, kontaktów, pracy, jedzenia. („Ja wiem lepiej, co Ci służy”).
• Monitoring i zazdrość: żądanie haseł, stałe „meldowanie się”, śledzenie.
• Rozliczanie i długi wdzięczności: „Ja za Ciebie płacę, więc…”.
• Huśtawka nagród i kar: kwiaty po wybuchu, „wakacje na zgodę”, po czym znów cisza i chłód.
• Odebranie głosu: ośmieszanie, wmawianie „przesady”, gaslighting.

Mini-ściąga na dziś: jak rozpoznać, że to nie troska

1. Czuję lęk lub wstyd po „czułym geście”.
2. Zmieniam zachowanie ze strachu, nie z wyboru.
3. Muszę się tłumaczyć z każdej decyzji.
4. Przestaję widywać bliskich, bo „to lepsze dla związku”.
5. Moje „nie” nie kończy tematu.

A jeśli rozpoznajesz siebie?

• Zrób plan bezpieczeństwa (telefon do zaufanej osoby, kopie dokumentów, adres miejsca, gdzie możesz przenocować).
• Zapisuj epizody (data, miejsce, co się wydarzyło).
• Powiedz komuś, kto Ci uwierzy. Jeżeli dziś nie masz siły – wystarczy jedno zdanie: „Potrzebuję pomocy.”
• Skorzystaj z bezpłatnych źródeł wsparcia (niżej).

Do nas ludzie przychodzą po nadzieję. Czasem wychodzą „tylko” z pierwszym, najmniejszym krokiem – ale swoim. To wystarczy, by ruszyć.

Gdzie po pomoc:
116 123 – kryzysowy telefon zaufania (dorośli) • 116 111 – dla dzieci i młodzieży • 112 w nagłym zagrożeniu • lokalny OPS/punkt interwencji • Fundacja A.R.T. (bezpłatne konsultacje psychologiczne – kontakt na stronie www.fundacjaart.pl).